عاقلانه انتخاب کن

عیزم...م

eshghyanefrat — Fri, 19 Jun 2009 20:52:45 GMT

نیمه شب اواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای اغاز کردیم در خیال دل بیاد اورد ایام وصال

ازجدایی یک دو سالی میگذشت یک دو سال از عمر رفت و بر نگشت

دل به یاد اورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را

ان نظر بازی ان اسرار را ان دو چشم مست اهو وار را

همچو رازی مبهمو سر بسه بود چون من ازتکرار او هم خسته بود

امدو هم اشیان شد با من او هم نشینو هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من اونا توان بودو توان شود با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی این چنین اغاز شد دلبستگی

وای از ان شب زنده داری تا سحروای از ان عمری که با او شد به سر

مست او بودم زدنیا بی خبر دم به دم این عشق میشد بیشتر

امدو در خلوتم دم ساز شد گفتگوها بین ما اغاز شد

گفتمش در عشق پا برجاست دل گر گشایی چشم دل زیباست دل

گر تو ذورقوان شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل

دل ز عشق تو ویران شده در پی عشق تو سر گردان شده

گفت در عشقت وفادارم بدان من تورا بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان چون تویی مخمور خمارم بدان

با تو شادی میشود غمهای من با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده دل ز جادوی رخت افزون شده

جز تو هریادی به دل مدفون شده عالم از زیباییت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش طعم بوسه از سرم برد عقلو هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود وهل کس جز او در این دل جا نبود

دیده بر جز روی او بینا نبود همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره افاق بود در نجابت در نکوهی تاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

اخر این قصه هجران بودو بس حسرت و رنج فراوان بودو بس

یار مارا از جدایی غم نبود در غمش مجنون و عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق, جز ماتم نبود

با منه دیوانه پیمان ساده بست ساده ام ان عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست

ان کبوتر عاقبت از بند رست رفت و با دلدار دیگر عهد بست

تا که گویم که هم خون من است خسم جان و تشنهء خون من است

بخت بد وین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول ان رحمت نشد

ان طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم باد نوش غصه او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم ذره ذره اب گشتم کم شدم

اخر اتش زد دل دیوانه را سوخت بی پروا پرپروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو اسمم را مبر

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر دیشب از کف رفت فردا را نگر

اخرین یک بار از من بشنو پند بر منو بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه زود عشق دیرین گسسته تارو پود

گرچه ابه رفته باز اید به رود ماهی بیچاره اما مرده بود

بعد از این هم اشیانت هر کس است باش با او یاد تو مارا بس است

تقدیر...

eshghyanefrat — Sun, 09 Nov 2008 22:56:01 GMT

باید تو رو پیدا کنم شاید هنوز هم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

با این که بیتاب منی بازم منو خط میزنی

باید تو رو پیدا کنم تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من میتونه ارومت کنه

اون لحظه های اخر از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر میکنی حس میکنم از راه دور

اخر یه شب این گریه ها سو ی چشامو میبره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی میپره

باید تو رو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی

رازی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستت رو احساسمو باور کنی

باید تو رو پیدا کنم شاید هنوز هم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

باید تو رو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی رازی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

به چه قیمتی گذشتی...

eshghyanefrat — Thu, 31 Jul 2008 21:11:18 GMT

به چه قیمتی گذشتی از شبای خیس مهتاب

چی گذاشتیم از من و تو به جز ارزوی بر اب

به چه قیمتی غرورو سر راهمون کشیدی

چرا لحظه های با هم بودنهامون رو ندیدی

خوب من ما هر دو باختیم توی این بازی بیخود

هر دو تامون کم گذاشتیم که ترانه هامون هم مرد

چیزی از لحظه نمونده من و تو لحظه رو کشتیم

حکم اعدام دلامون با غرورمون نوشتیم

اگه دوسم نداری به روم نیار یه چیزی از غرورم واسم بزار

نزار تو فکر تنهایی گم بشم نزارحرف و حدیث مردم بشم

دلمو این قده نشکن اخه این دل عاشقت بود

ول نکن این قلب خونو اخه روزی لایقت بود

دلمو این قدر نسوزون مگه چی مونده از این دل

رفتیو با بی وفاییت زدی مهر نحس باطل

تو که دوست نداشتی باشی چرا اتیشم کشیدی

اون که تو خود خواهی هات مرد دل من بود تو ندیدی

از تو خونهء وجودم به چه اسونی پریدی

ریختن غرور این مردو ندیدی؛نشنیدی

اگه دوسم نداری به روم نیار, یه چیزی از غرورم واسم بزار

نزار تو فکر تنهایی گم بشم, نزارحرف و حدیث مردم بشم

(اقا رضاـ ص)

برای تو...

eshghyanefrat — Fri, 30 May 2008 21:26:03 GMT

داشتم میرفتم که با همه چیز خداحافظی کنم

داشتم میرفتم تا از این دنیا با تمام نیرنگ ها بدیها و پستی هایش فرار کنم

گمان نمیکردم چشمی در جستجوی من باشد

در راهی بودم که از انتهایش خبرنداشتم

و هرچه بیشتر پیش میرفتم،بیشتر رنج می بردم

از همه چیز دل بریده بودم در انتظار مردن لحظه ها را سپری می کردم

چگونه فراموشت کنم تو را

که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی

عاشقی بی قرار و یاری باوفا برای خویش ساختی

اهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست اوردی

چگونه فراموشت کنم تو را

که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم

و طپش قلبت را حس میکردم

و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا میکردم

که خدایا پس کی او را خواهم یافت

گاهی دلم نمیخواست تو را ببینم

اما تو در کنارم بودی و نفس هایت یخ روزهایم را باز میکرد

گاهی دلم نمیخواست تو را بخوانم

اما تو مثل یک ترانه زیبا بر لبم زندگی میکردی

من در کنار تو بودم بی انکه شور و نوایی داشته باشم

بی انکه بدانم تو از خورشید گرمتری

من با خاطرات تو زنده خواهم ماند

چه غمگین از این رفتن و از این روزهای سرد تنهایی

شاید باور نکنی،از من فقط همین کلمات که با شوق به سوی تو پر میکشد باقی می ماند ...

عشق...

eshghyanefrat — Fri, 02 May 2008 21:50:18 GMT

تو را دوست دارم
نه تنها به خاطر آنچه تو هستي
بلكه به خاطر آنچه من هستم
وقتي كه با تو هستم
تو را دوست دارم
نه تنها بخاطر آنچه
تو از خود ساخته اي
بلكه به خاطر آنچه
از وجود من مي سازي
تو را دوست دارم
به خاطر آن بخش از وجودم
كه تو در من پيدا كرده اي

تو را دوست دارم
به خاطر آنكه دست فرو بردي
در ژرفاي قلب من
كه در زير توده اي از هزاران
ناداني و سستي و ناتواني پنهان بود
و در آن تاريكي
زيباترين گوهرهاي هستي مرا
يافتي و به روشني آوردي
زيرا هيچكس پيش از تو
چنين دور دست در من
سفر نكرده بود
تا اين زيباييها را ببيند
تو را دوست دارم
كه مرا ياري كردي
تا از چوب هاي خشك زندگي
نه يك ميخانه
بلكه يك پرستشگاه بنا كنم
و از كارهاي روزانه
نه يك ملامت
بلكه يك آواز بيافرينم

شکایت...

eshghyanefrat — Fri, 02 May 2008 21:30:02 GMT

این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداس

خنجر نامردی حتی تو دست سایه هاس

وقتی که عاطفه رو میشه به اسونی خرید

معنی کلام عشق, خالی تر از باد هواس

*********

اما من که اخرین عاشق دنیام

ماهی مونده به خاک واهل دریام

از همه دنیا برام یه چشمه مونده

چشمه ای به قیمت همه نفس هام

*********

از همینه که همه عمر مو مدیون توام

تویی که عزیزتر عمر دوباره ای برام

بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه

اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه

*********

خسته و زخمی دست ادمکهای بدم

پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم

من برای گم شدن از خود وغرق تو شدن

راه دور عشقمو پیمودم این جا اومدم

کسي مي توا ند در پاي عشق بميرد که پيش از ان زندگي در پيش چشم هاي او مرده باشد

eshghyanefrat — Fri, 02 May 2008 21:24:16 GMT

عشق يعني خواستن اما نگفتن

عشق يعني سوختن اما نگفتن

يعني تغيان دل اما لب فرو بستن

عشق يعني با چشم سخن گفتن و با حسرت سکوت کردن

يعني راز رازي که حتي معشوق نيز نداند

يعني خواستن براي دوست

زيستن براي دوست بودن براي دوست

مردن براي دوست

بي انکه باشي وبخواهي که باشي

عشق يعني مناجات با خدا

يعني مناجات شب هاي تنهاي

وضو با قطرات اشک گرفتن

عشق يعني روزي بي صدا بار سفر بستن و رفتن

عشق يعني پرستش بدون چشم داشت

نيايش بدون خواهش

ستايش بي صدا

رفاقت بي جفا

صداقت بي ريا

عشق يعني چون خورشيد تابيدن بر شب هاي دوست

وچون برف ذوب شدن بر غم هاي دوست

ساده بیا ...

eshghyanefrat — Thu, 17 Apr 2008 23:48:34 GMT

ساده بیا دست منو بگیرو ساده نگیر این همه سادگی رو

ساده نگیر اگه هنوز میتونی پای همه سادگیهات بمونی

خسته نشو اگه تمومه راها پیشه تو و سادگیهات بسته شن

طاقت بیار اگه همه ادمها از این که پا به پات بیان خسته شن

اخر خط جاده های خسته بگو چقدر راه نرفته مونده

پشت دلت وقتی به خون نشسته چندتا ترانه هست کسی نخونده

دووم بیار خسته نشو از سفر تنهاییت هم بزار رو دوشت ببر

ترانه باش اون ور اخر خط به نقطه میرسی بیا سر خط

ساده بیا دست منو بگیرو ساده نگیر این همه سادگی رو

ساده نگیر اگه هنوز میتونی پای همه سادگیهات بمونی

حافظ...

eshghyanefrat — Fri, 04 Apr 2008 21:29:56 GMT

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
ناز بنیاد مکن تا نکَنی بنیادم

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

زلف را حلقه مکن تا نکُنی در بندم
طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گُلم
قد برافراز که از سرو کنی آزادم

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را
یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
تا به خاک در آصف نرسد فریادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
من از آن روز که در بند توام آزادم

ان طلا حاصل به این قیمت نشد...

eshghyanefrat — Wed, 05 Mar 2008 23:44:39 GMT

نیمه شب اواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای اغاز کردیم در خیال دل بیاد اورد ایام وصال

ازجدایی یک دو سالی میگذشت یک دو سال از عمر رفت و بر نگشت

دل به یاد اورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را

ان نظر بازی ان اسرار را ان دو چشم مست اهو وار را

همچو رازی مبهمو سر بسه بود چون من ازتکرار او هم خسته بود

امدو هم اشیان شد با من او هم نشینو هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من اونا توان بودو توان شود با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی این چنین اغاز شد دلبستگی

وای از ان شب زنده داری تا سحروای از ان عمری که با او شد به سر

مست او بودم زدنیا بی خبر دم به دم این عشق میشد بیشتر

امدو در خلوتم دم ساز شد گفتگوها بین ما اغاز شد

گفتمش در عشق پا برجاست دل گر گشایی چشم دل زیباست دل

گر تو ذورقوان شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل

دل ز عشق تو ویران شده در پی عشق تو سر گردان شده

گفت در عشقت وفادارم بدان من تورا بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان چون تویی مخمور خمارم بدان

با تو شادی میشود غمهای من با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده دل ز جادوی رخت افزون شده

جز تو هریادی به دل مدفون شده عالم از زیباییت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش طعم بوسه از سرم برد عقلو هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود وهل کس جز او در این دل جا نبود

دیده بر جز روی او بینا نبود همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره افاق بود در نجابت در نکوهی تاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

اخر این قصه هجران بودو بس حسرت و رنج فراوان بودو بس

یار مارا از جدایی غم نبود در غمش مجنون و عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق, جز ماتم نبود

با منه دیوانه پیمان ساده بست ساده ام ان عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست

ان کبوتر عاقبت از بند رست رفت و با دلدار دیگر عهد بست

تا که گویم که هم خون من است خسم جان و تشنهء خون من است

بخت بد وین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول ان رحمت نشد

ان طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم باد نوش غصه او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم ذره ذره اب گشتم کم شدم

اخر اتش زد دل دیوانه را سوخت بی پروا پرپروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو اسمم را مبر

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر دیشب از کف رفت فردا را نگر

اخرین یک بار از من بشنو پند بر منو بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه زود عشق دیرین گسسته تارو پود

گرچه ابه رفته باز اید به رود ماهی بیچاره اما مرده بود

بعد از این هم اشیانت هر کس است باش با او یاد تو مارا بس است